توضیحات
تاریخچه روغن تالو
ریشههای استفاده از روغن تالو به دوران باستان برمیگردد. در آن زمان، انسانها از این روغن نه تنها برای روشنایی و پخت و پز، بلکه در مراسم مذهبی و حتی به عنوان دارو برای درمان برخی بیماریها استفاده میکردند. با پیشرفت تمدنها و توسعه صنایع، کاربردهای روغن تالو نیز گسترش یافت و به تدریج در تولید صابون، شمع، چرم و حتی مواد آرایشی مورد استفاده قرار گرفت.
روغن تالو
روغن تالو یا اسید چرب تالو به نوعی از چربی تولید شده از دام گفته میشود که عمده مواد تشکیل دهنده آن تری گلیسیرید است. روغن تالو که در بازار استفاده میشود ترکیبی از چربی گاو و گوسفند است در موارد خاص مقداری به آن چربی حاصل از طیور نیز اضافه می گردد.
این چربی در گذشته نیز موارد استفاده فروانی داشته از جمله تولید صابون .
در تهیه روغن تالو در ایران از چربی های داخل حفره شکم دام که در اطراف قلب، معده، کبد، کلیه و کمر حیوان قرار دارد استفاده میشود.
روغن تالو از لحاظ رنگ سفید شیری بوده و نقطه ذوب آن نیز بالا است برای همین در شرایط معمولی جامد است.
استفاده در صنعت
روغن تالو دو نوع اصلی اسیدچرب دارد پالمتیک و استئاریک. با تغییر در نوع اسیدهای چرب برای صنایع آرایشی و بهداشتی، تولید گریس و روانکارها استفاده می گردد، ولی به طور کلی مصرف عمده آن برای تهیه صابون می باشد که عالوه بر تالو به آن هیدروکسید سدیم، آب و اسانس نیز اضافه می شود. از مورد استفاده دیگر آن برای تهیه شمع می باشد.
فرآیند تولید روغن تالو
از هیدرولیز پیه گوشت گاو یا چربی سایر حیوانات، اسیدچرب تالو به دست می آید. اسید چرب قبل از فرآیند تقطیر ممکن است هیدروژنه بشود یا نشود. سپس مرحله نهایی یعنی فرآیند تقطیر رخ داده و ماده جداسازی می شود.
تولید این روغن فرآیندی نسبتا ساده است. ابتدا چربی حیوانی را به قطعات کوچک تقسیم کرده و سپس آن را حرارت میدهند تا ذوب شود. پس از ذوب شدن چربی، ناخالصیهای آن را جدا می کنند




